Dla Jiddu Krishnamurti prawdziwa miłość to coś znacznie bardziej radykalnego, niż zwykle rozumiemy.
Nie chodzi o uczucie, przywiązanie czy romantyczną więź. On wręcz podważał to, co większość ludzi nazywa miłością.
- Miłość to brak „ja”
Krishnamurti twierdził, że tam, gdzie jest ego („ja”, moje potrzeby, moje oczekiwania), tam nie ma miłości.
Jeśli kochasz kogoś dlatego, że daje ci bezpieczeństwo, przyjemność czy sens – to według niego jest to forma zależności, nie miłość. - Miłość nie jest przywiązaniem
Mówił wprost:
„Przywiązanie rodzi lęk, zazdrość i cierpienie — a więc nie może być miłością.”
To trudne, bo w codziennym życiu często mylimy miłość z posiadaniem drugiej osoby. - Miłość jest wolnością
Prawdziwa miłość daje przestrzeń.
Nie kontroluje, nie ogranicza, nie narzuca.
Jest obecnością bez przymusu. - Miłość istnieje tylko tu i teraz
Nie jest wspomnieniem („kochałem”) ani projekcją („będę kochać”).
Jest stanem świadomości, który pojawia się, gdy umysł jest cichy, uważny i wolny od konfliktu. - Miłość i zrozumienie są jednym
Krishnamurti nie oddzielał miłości od głębokiego widzenia rzeczy takimi, jakie są.
Miłość to nie ślepe uczucie — to pełna świadomość bez oceniania.
Można to streścić bardzo prosto:
👉 Miłość zaczyna się tam, gdzie kończy się ego.
Źródło – Internet
Views: 18


