Wielkość Sokratesa

Wielkość Sokrates nie polegała na bogactwie, sławie czy władzy, lecz na jego sposobie życia i myślenia. Był jednym z najważniejszych fundamentów całej filozofii zachodniej.

1. Poszukiwanie prawdy
   Sokrates wierzył, że najważniejsze jest nieustanne zadawanie pytań i dochodzenie do prawdy. Nie nauczał gotowych odpowiedzi — raczej pomagał innym „urodzić” własne myśli (tzw. metoda majeutyczna).
2. „Wiem, że nic nie wiem”
   To jego najsłynniejsze stanowisko pokazuje pokorę intelektualną. Uważał, że świadomość własnej niewiedzy jest początkiem mądrości.
3. Etyka i życie moralne
   Dla Sokratesa najważniejsze było dobre życie — oparte na cnocie, sprawiedliwości i prawdzie. Twierdził, że:
   zło wynika z niewiedzy,
   człowiek, który naprawdę wie, co dobre, będzie czynił dobro.
4. Odwaga i konsekwencja
   Został skazany na śmierć przez Ateńczyków za „psucie młodzieży” i „bezbożność”. Mógł uciec, ale odmówił — uznał, że należy przestrzegać prawa, nawet jeśli jest niesprawiedliwe. Wypił cykutę, pozostając wierny swoim zasadom.
5. Wpływ na innych
   Nie zostawił żadnych pism — znamy go głównie dzięki jego uczniowi Platon. Jego myśl wpłynęła także na Arystoteles i całą późniejszą filozofię.
   W skrócie:
   Wielkość Sokratesa polega na tym, że żył zgodnie z prawdą, nawet za cenę życia, oraz nauczył ludzi myśleć samodzielnie i uczciwie patrzeć na siebie.
   

Źrödło – Inrernet

Views: 9