Impresja

Impresjonizm to kierunek artystyczny z przełomu XIX i XX wieku, który dążył do uchwycenia ulotnych wrażeń, chwili, światła i atmosfery, zamiast realistycznego odwzorowania rzeczywistości. Charakteryzuje się swobodnym, widocznym pociągnięciem pędzla, jasną paletą barw, malowaniem w plenerze, tematyką zaczerpniętą z życia codziennego i natury, a w literaturze – skupieniem na subiektywnych odczuciach. Nazwa pochodzi od obrazu Claude’a Moneta „Impresja, wschód słońca”.

Kluczowe cechy w malarstwie:

Uchwycenie chwili: Oddawanie ulotnych wrażeń zmysłowych i emocji.

Światło i kolor: Badanie efektów świetlnych, nakładanie czystych barw bezpośrednio na płótno, unikanie czerni.

Technika: Krótkie, dynamiczne pociągnięcia pędzla, szkicowość, brak wyraźnych konturów.

Plener: Malowanie na świeżym powietrzu (en plein air).

Tematyka: Pejzaże, sceny rodzajowe, życie codzienne, martwe natury.

Główni twórcy: Claude Monet, Pierre-Auguste Renoir, Edgar Degas, Camille Pissarro.

Cechy w literaturze i muzyce:

Literatura: Skupienie na wewnętrznych przeżyciach, fragmentaryczna fabuła, tworzenie nastroju, opis wrażeń, a nie obiektywnej rzeczywistości (np. u Stefana Żeromskiego, Władysława Reymonta).

Muzyka: Podobnie, oddawanie nastroju, wrażeń poprzez subtelne brzmienia i harmonie (np. Claude Debussy).

Znaczenie:

Był to kluczowy etap w rewolucji sztuki nowoczesnej, który zerwał z akademickimi zasadami i otworzył drogę dla kolejnych nurtów.

Źródło – Internet